Μουσείο Δημήτρης Κασλάς

Βιογραφικό του Δ. Γ. Κασλά (1901 - 1966)

biografiko-img1
sign-mpez-03

1901 - 1918

Από το Πουρί στον Βόλο

Ο Δημήτριος Γεωρ. Κασλάς γεννήθηκε στο Πουρί Βόλου το 1901.Ήταν γιος του Γεωργίου Καζίλα του Στεργίου και της Μαρίας Καζίλα, το γένος Διακουμή. Το όνομά του από Καζίλας το άλλαξε σε Κασλάς όταν κατετάγη στον Στρατό. Σε ηλικία 15 ετών κατέβηκε στον Βόλο και εργαζόμενος σε φούρνο στην αρχή και σε ταβέρνα αργότερα, τελείωσε τη νυκτερινή Εμπορική Σχολή Βόλου.

1919 - 1923

Μικρασιατική Εκστρατεία και αιχμαλωσία

Σε ηλικία 19 ετών κατετάγη κληρωτός στη Λάρισα, και τέλη Ιουλίου 1920 αναχώρησε για τη Σμύρνη, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη η Μικρασιατική Εκστρατεία. Τον Ιανουάριο του 1922 έδωσε εξετάσεις και εισήχθη στον ουλαμό Εφέδρων Αξιωματικών του Αφιόν Καραχισάρ (έδωσαν εξετάσεις 1200, επέτυχαν 225, σειρά επιτυχίας 97). Επακολουθεί η κατάρρευση του μετώπου και συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από τον Αύγουστο του 1922 μέχρι τον Απρίλιο του 1923. Στις 9 Απριλίου 1923 Μ. Σάββατο επιστρέφει στο Πουρί τυφλός από την αβιταμίνωση. Με την επιστροφή του από την αιχμαλωσία και σε ηλικία 22 ετών ονομάζεται ‘Εφεδρος Ανθυπολοχαγός.

1924 - 1940

Η στρατιωτική ανέλιξη

Τον Μάρτιο του 1924 εντάσσεται στις τάξεις των μόνιμων αξιωματικών του Στρατού, και έκτοτε ακολουθεί μία εξαιρετική πορεία με αποκορύφωμα την περίοδο 1940-1945. Κατά την έκρηξη του πολέμου το 1940 υπηρετούσε στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού Τρικάλων. Ξεκίνησε ως λοχαγός, αναλαβών κατά την διάρκεια των μαχών τη Διοίκηση του ΙΙ/5 Τάγματος, προαχθείς επ’ ανδραγαθία στο πεδίο της μάχης σε ταγματάρχη.

1941

Η ηγεσία απέναντι στην εαρινή επίθεση

Το αποκορύφωμα της ένδοξης πορείας του Τάγματος είναι η απόκρουση της σχεδιαθείσης με την παρουσία του ίδιου του Μουσολίνι μεγάλης Ιταλικής Επιθέσεως από 9-25 Μαρτίου 1941. Η επίθεση εκδηλώθηκε κυρίως εναντίον του υψώματος 731 το οποίο υπεράστπζε το ΙΙ/5 τάγμα.

Mαρτιοσ 1940

Ύψωμα 731: Οι «Νέες Θερμοπύλες» του 20ού αιώνα

Για τo ύψωμα 731 και τις μάχες που έγιναν από 9-24 Μαρτίου έχουν γράψει πολλοί Έλληνες και ξένοι, στρατιωτικοί και μη, εχθροί και φίλοι, και εκφράζουν τον θαυμασμό τους. H νεότερη ιστορία το ονομάζει «Νέες Θερμοπύλες», εγράφη δε και ειδικός Θούριος ως εμβατήριο του Στρατού. Έγινε θρυλικό και είναι γραμμένο στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στην Αθήνα.

Oι στρατιώτες το ονόμασαν «Γολγοθά», γιατί, ενώ με την έναρξη των εχθρο- πραξιών ήταν δεντροσκεπασμένο, στο τέλος δεν έμεινε κανένα δέντρο και είχε τροποποιηθεί η γεωλογική μορφή του. Το ύψος του μειώθηκε κατά 5 μέτρα. Όπως γράφει η ιστορία σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου κατά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ερίφθησαν τόσα πυρομαχικά όσα στο ύψωμα 731.

1942 - 1949

Από την Αντίσταση με τον ΕΛΑΣ, στην εξορία

Μετά την κατάρευση του μετώπου ο Δ. Κασλάς επέστρεψε στο Πουρί Κατά την Γερμανοϊταλική κατοχή έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση από τις τάξεις του EΛΑΣ ως Διοικητής του 52ου Συντάγματος. Το Σύνταγμα έδρασε στην περιοχή Λαμίας – Καρπενησίου – Καρδίτσας με πολύ μεγάλες επιτυχίες. Για τις υπηρεσίες του προς την Πατρίδα, μετά την απελευθέρωση, εξορίστηκε από το 1945 έως το 1948 στα νησιά Σέριφο-Ικαρία-Σαντορίνη. Ο Δ. Κασλάς συμμετείχε στην Αντίσταση κατά των κατακτητών όπως και πολλοί άλλοι. Αποστρατεύθηκε αυτεπαγγέλτως με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη.

1950 - 1966

Η αναγνώριση και η διαχρονική δικαίωση

Με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης το 1985 προήχθη, μετά θάνατον, σε ταξίαρχο. Aπεβίωσε στις 22-2-1966 από καρδιακό επεισόδιο. Είχε προηγηθεί και εγκεφαλικό, το οποίο του προκάλεσε προβλήματα στην ικανότητα να γράφει. Του είχε απονεμηθεί Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, Πολεμικός Σταυρός Τ ́ τάξεως, Αργυρούς Σταυρός του B. Τάγματος, Μετάλλειον Στρατιωτικής αξίας Δ ́ Τάξεως.

μεσα απο το ημερολογιο του

Η στρατιωτική διαδρομή του Δ. Γ. Κασλά

Η στρατιωτική πορεία του Δημητρίου Κασλά ξεκίνησε στη Λάρισα το 1920 ως κληρωτός και διήρκεσε τρεις δεκαετίες. Από τη Μικρασιατική Εκστρατεία και την αιχμαλωσία, έως τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και την Εθνική Αντίσταση, υπηρέτησε με αυταπάρνηση σε όλα τα μέτωπα του 20ού αιώνα. Προήχθη επ’ ανδραγαθία, τιμήθηκε με ανώτατα στρατιωτικά παράσημα και αποστρατεύθηκε το 1948 με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη.

1920

Η στρατιωτική πορεία του Δημητρίου Καζίλα (Κασλά) ξεκινά στις 24 Ιουνίου 1920, όταν κατατάσσεται ως κληρωτός στη Λάρισα. Λίγες εβδομάδες αργότερα, μεταβαίνει στη Σμύρνη, όπου τοποθετείται στη ΙΙ Μεραρχία Πεζικού, εντασσόμενος στο Μικρασιατικό Εκστρατευτικό Σώμα.

1922

Στις αρχές του 1922 φέρει τον βαθμό του δεκανέα και υπηρετεί στο Τάγμα Ασφαλείας Σμύρνης. Τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς εισάγεται, μετά από επιτυχία σε στρατιωτικές εξετάσεις, στον Ουλαμό Εφέδρων Αξιωματικών στο Αφιόν Καραχισάρ. Εκεί προάγεται σε Έφεδρο Ανθυπασπιστή. Μετά την κατάρρευση του μετώπου τον Αύγουστο, συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από τους Τούρκους.

1923

Παραμένει αιχμάλωτος έως τον Απρίλιο του 1923 και επιστρέφει στο Πουρί τυφλός από τις κακουχίες. Παρ’ όλα αυτά, στις 3 Ιουνίου του ίδιου έτους, σε ηλικία 22 ετών, ονομάζεται Έφεδρος Ανθυπολοχαγός, ξεκινώντας μια αξιοσημείωτη στρατιωτική σταδιοδρομία.

1924–1938

Τον Μάρτιο του 1924 εντάσσεται στους μόνιμους αξιωματικούς του Στρατού. Ακολουθεί σειρά μεταθέσεων και προαγωγών: Ανθυπασπιστής, Ανθυπολοχαγός (1925), Υπολοχαγός (1931), και Λοχαγός (1934). Υπηρετεί σε διάφορα συντάγματα, μεταξύ αυτών τα 420 και 42 Συντάγματα Ευζώνων, το 130 Σύνταγμα Πεζικού και το 2ο Σύνταγμα Πεζικού. Από το 1938 τοποθετείται στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού στα Τρίκαλα.

1941

Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, ο Δημήτριος Κασλάς αναλαμβάνει τη διοίκηση του ΙΙ/5 Τάγματος. Κατά τις κρίσιμες μάχες στο Ύψωμα 731, διακρίνεται για την ηγεσία και το σθένος του και προάγεται επ’ ανδραγαθία στον βαθμό του Ταγματάρχη.

1942

Η Πολιτεία τον τιμά με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας για την ηρωική και αυτοθυσιαστική εκτέλεση των καθηκόντων του στο πεδίο της μάχης. Η βράβευση αυτή έρχεται να επισφραγίσει τη φήμη του ως γενναίου αξιωματικού.

1941–1944

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, επιστρέφει στο Πουρί και εντάσσεται στην Εθνική Αντίσταση. Αναλαμβάνει τη διοίκηση του 52ου Συντάγματος της XVI Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, αναπτύσσοντας έντονη αντιστασιακή δράση στις περιοχές Λαμίας, Καρπενησίου και Καρδίτσας.

1945–1948

Μετά την Απελευθέρωση, όπως πολλοί αγωνιστές της Αντίστασης, διώκεται. Εξορίζεται σε Σέριφο, Ικαρία και Σαντορίνη από το 1945 έως το 1948. Η εξορία σηματοδοτεί το τέλος της ενεργού στρατιωτικής του πορείας.

1948

Στις 12 Ιανουαρίου 1948 αποστρατεύεται αυτεπαγγέλτως με τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, με απόφαση της ΕΔΥΣ. Παρά την αποχώρησή του από τον στρατό, η προσφορά του παρέμεινε ζωντανή στη μνήμη όσων υπηρέτησαν δίπλα του.

1985

Με την επίσημη αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, η Πολιτεία αποκαθιστά την ιστορική αδικία: ο Δημήτριος Κασλάς προάγεται μετά θάνατον σε Ταξίαρχο, τιμώμενος για τη συνολική του συμβολή στην πατρίδα και στους εθνικούς αγώνες.
Μετάβαση στο περιεχόμενο